Los animals marins ne pòdon pas pus amb la temperatura tròp nauta de l’ocean, çò soslinhan los darrièrs rapòrts environamentals. Segon aquestes, las bacterias tanben serián grèvament afectadas, e cal remembrar que son responsablas, d’esperelas, de mai de fotosintèsi que las plantas terrèstras.
La bacteria Prochlorococcus, per exemple, es responsabla de la color de l’ocean dins cèrtas mars tropicalas. Tanben son los principals responsables de la fotosintèsi marina, mai encara que las quitas plantas. Car emeton de carbòni organic per mejan de la lutz solara. Aquò es la basa de tot ecosistèma marin. E lor situacion uèi es inquietanta.
Aquelas solas bacterias regètan dins l’atmosfèra fins al 5% de tot l’oxigèn que los animals podèm alenar. Pasmens, supòrtan pas gaire la calor, e los oceans de la planeta son de mai en mai cauds. Ara, un estudi publicat dins Nature Microbiology afirma qu’aquel tipe de bacterias se poiriá reduire de la mitat abans la fin del sègle. E aquò poiriá provocar d’efièches fòrça marrits per la vida marina.
L’estudi del fitoplancton
Fa mai de 10 ans qu’una còla de cercaires percorreguèt mai de 150 000 milas marinas en realizar mai de 100 viatges. Lor tòca èra d’analisar lo fitoplancton. Volián mesurar las principalas populacions de bacterias oceanicas segon la latitud. Tanben volián mesurar la temperatura pendent lo procès de division e multiplicacion cellularas de Phrochlorococcus.
Çò de mai normal es trobar fins a 100 000 cellulas dins cada millimètre cubic d’aiga marina. Per las comptar, utilizèron un laboratòri d’analisi clinica a mai d’una citometria de flux. «De comptar d’animals tan pichons, çò diguèt François Ribalet, oceanograf de l’Universitat de Washington, als Estats Units, es malaisit. Avèm utilizat un citomètre de flux nomenat SeaFlow que bombarda de lum lasèr las cellulas quand las tròba».
«Cada cellula de Prochlorococcus conten de clorofilla fluorescenta que, quand es bombardada pel lasèr, crèa una signatura optica unica que podèm trapar», çò apondèt Ribalet. De soslinhar que los cercaires poguèron, aital, analisar mai de 800 miliards de cellulas de Prochlorococcus.
La resulta d’aquel estudi confirma qu’a Prochlorococcus li agrada fòrça la calor. E n’i a mai quand sèm mai près de l’eqüator. Dins los oceans Atlantic e Indian, n’i auriá encara mai mas cada 10,5 oras morisson:. La clau per créisser coma populacion es pas la noiridura ni mai la lutz solara mas la temperatura. Fins a 28ºC creissián mas apuèi morissián.
«En comparar la temperatura dels luòcs, avèm trapat un modèl termic fòrça consistent, çò diguèt Ribalet. E avèm descobèrt que i a mens de populacion d’aqueles organismes se la temperatura es màger». Aital, los scientifics an trobat que Prochlorococcus se devesís cellularament mai rapidament de 19ºC fins a 28ºC. Après, lo ritme de creissença se redutz e fòrça cellulas començan de morir.
«Lo fitoplancton es l’èrba de l’ocean, çò diguèron dempuèi lo Centre Oceanografic de Xixón. Dins lo mar, las bacterias mai comunas son las del grop de Prochlorococcus». Aquel tipe de cianobacterias foguèt trobat, pel primièr còp, en 1986. « Sens elas, i auriá pas de vida dins l’ocean, çò apondèron. Las larvas del peissum manjan aquel fitoplancton».
Segon la còla de Ribalet, dins l’avenidor, lo mar serà tan cauda que Prochlorococcus existirà pas pus. I a dos scenaris possibles: l’un afirma que i aurà 650 parts per milion de quantitat de CO2 en 2100. Uèi, son 424. L’autre scenari ditz que n’i aurà 1370 e aquò pr’amor de la calor de l’ocean.
Cossí que siá, la preséncia de Prochlorococcus dins las mars tropicalas serà mentre d’entre un 17% e un 51%. «Segon nòstre modèl, n’i aurà plan mens dins las regions tropicalas pus caudas, près d’Indonesia, e de Papoa-Nòva Guinèa, dins lo Pacific central, l’ocean Indian e la mar d’Arabia», çò soslinhèt Ribalet.
Per ansin, segon aquel estudi, Prochlorococcus se poirà pas adaptar a las nòvas temperaturas marinas. E, encara mai, cap de scientific actual sap çò que se pòt passar après. Son creators d’oxigèn e se n’i a pas tant, las consequéncias seràn grèvas per la vida marina. Pr’amor que la cadena alimentària marina se poiriá rompre.
La Redaccion
Aqueste article serà tanben publicat dins Jornalet, lo primièr quotidian en linha de lenga occitana, amb lo qual Sapiéncia a un acòrdi de cooperacion.
