Ara qu’es l’epòca de rebrembar d’etològs mondiaus dera planeta qu’ajudèron a aver una consciéncia màger sus lo mèdi natural, podèm pas oblidar un cercaire qu’influencèt milions d’espanhòls pr’amor del sieu amor a la fauna e flòra que i a en la peninsula iberica. Lo sieu nom es Félix Rodríguez de la Fuente (1928 – 1980) etològ e aimant de la fauna de la planeta blava e celèbre pr’amor dels sieus documentaris en tv, coma El Hombre y la Tierra o abans encara amb lo programa Planeta Blau.
Rodríguez de la Fuente venguèt medecin d’estomatologia en 1957. Trabalhèt coma odontològ durant divèrses ans mas jamai volguèt trabalhar mai de 4 oras cada jorn pr’amor del sieu amor per la falconariá. Aquò lo menèt a estudiar zoologia e aprés a èsser un grand defensor de la fauna, la flòra e lo mèdi natural peninsular durant decadas.
En 1961 lo jornal ABC lo nomenava falconièr màger del reialme. Pas gaire jorns aprés foguèt convidat a un programa de tv per i parlar. Lo succés televisiu foguèt enòrme. Aviá, a mai d’una coneissença excepcionala, una passion sens limitas per los animals e aquò foguèt plan aimat pel grand public. Lèu comencèt a collaborar amb la television espanhòla.
Pendent la decada de 1960 tanben escriguèt d’articles sus la fauna a la revista Blanco y Negro (Blanc e Negre). Lèu RTVE (Television espanhòla) li aufriguèt un programa nomentat Imágenes para saber (1966). En 1967 comencèt lo sieu programa televisiu A toda plana e en 1968 comencèt lo programa Fauna. Puèi trabalhèt als programas Animalia (1969) e Vida Salvaje (1970).
La granda capitada
A la decada de 1970 lo sieu nom comença a venir celèbre. Lo sieu programa Planeta Azul (Planeta Blava) realizat entre las annadas 1970 e 1974 li balhariá una celebritat total a l’estat espanhòl. Mas encara seriá mai celèbre pr’amor del programa El Hombre y la Tierra (1974-1980). A mai d’aquò, publiquèt divèrsas enciclopèdias sus la fauna mondiala coma Los Cuadernos de Campo, Fauna Ibérica, e Enciclopèdia Salvat de la Fauna, editada entre los ans 1970 e 1973.
Al còp, Féliz Rodríguez de la Fuente trabalhèt totjorn per salvar lo lop iberic mas tanben los orses, lo linx, e tota sòrta de fauna salvatje iberica. Quand moriguèt, en 1980, pr’amor d’un accident d’elicoptèr en Alaska en 1980 tota una generacion de mainats e mainadas demorèt orfanèla pr’amor que la siá mòrt provoquèt un dòl generacional que demorèt d’annadas.
En 2020 foguèt realizada una enquesta sus las possiblas causas de mòrt de l’etològ. L’origina èra una denoncia anonima que voliá coneísser se la lei del silenci als mèdia èra estada adoptada aprés la siá mòrt. Radiotelevision Espanhòla jamai permetèt de veire los darrièrs enregistraments televisius de l’etològ, just abans de la siá mòrt. Aquò malgrat que ja aviá nascut una legenda qu’afirmava que s’èra suïcidat o encara qu’èra estat assassinat. Una de las basas d’aquela legenda son las declaracions de divèrses etològs que parlèron amb el en Canadà abans del viatge a Alaska.
Cossí que siá, la siá figura meritariá poder demorar entre lo grop d’etològs mai celèbres de la planeta, almens a nivèl occidental. Pr’amor que milions de personas (divèrsas generacions) aprenguèron a aimar la natura, las plantas e los animals com jamai s’èra passat abans a l’estat espanhòl. E la siá capitada es mai valida encara quan restacam aquelas generacions amb las generacions actualas que balhan brica d’importància a la natura e la fauna e flòra. E aquò, serà un jorn una catastròfa a nivèl ecologic que poirà pas èsser evitat pr’amor que i a pas pus de referents etologics a nivèl europèu e espanhòl.
Un article de Christian Andreu
