De scientifics an descobèrt que dintre los ostals e las veituras l’aire conten de milièrs de microplastics invisibles, fins a un minimum de 68 000 particulas cada jorn qu’intran als palmons de las personas. L’estudi realizat es lo primièr d’aqueste tipe e confirma que respiram fins a 68 000 microplastics cada jorn dins d’ostals e de veituras e qu’aquò romp la seguretat environamentala dins los espacis barrats.
L’estudi, sonat L’ostal e la pollucion, de la cercaira Clara Inés Alcolado, se demanda se sabèm realament çò que i a dins lo nòstre ostal. Pr’amor que tot çò que i a dintre fa part d’un pichon ecosistèma artificial que quitèt d’èsser san fa de temps.
En mai d’aquò, un autre estudi publicat dins lo numeric Plos One, realizat per de cercaires occitans de l’Universitat de Tolosa e dirigit per Nadiia Yakovenko, demòstra que l’aire que respiram dins l’ostal e la veitura conten de milièrs de microplastics invisibles: fins a 68 000 particulas jornadièras que pòdon intrar dins los nòstres palmons de manièra clara.
Un problèma global
Per ansin, la pollucion es pas pus un problèma solament marin o environamental. Lo problèma son pas pus de saquets de plastic dins l’ocean o dins l’estomac dels aucèls. Lo nòu estudi confirma que dins l’aire que respiram dins l’ostal o quand menam lo veïcul cap al trabalh i a de nivèls de microplastics plan mai nauts que çò que se pensava fins ara.
Los cercaires occitans mesurèron las particulas plasticas d’entre 1 e 10 microns e cossí pòdon penetrar dins los nòstres palmons. A aquela escala, los microplastics son pas pus passius, pr’amor que travèrsan los teissuts, portar d’additus toxics e provocar d’inflamacions.
Amb l’ajuda d’un tipe d’analisi nomenat Raman, los cercaires analisèron tres ostals e doas veituras. La resulta foguèt clara, amb de grops mejans de mai de 2238 particulas per cada mètre cubic d’aire dins las veituras e 528 dins los ostals. E quand nos passejam, aquelas particulas pòdon aténher las 34 0000 particulas per cada mètre cubic.
Las particulas d’aquela mena èran pas estadas descobèrtas de per abans. La majoritat dels cercaires cercavan de grops de particulas d’entre 10 o 20 microns, que penètran pas tant aisidament dins los palmons. Mas los microplastics, que son plan mai dangieroses per la santat, demoravan en defòra dels estudis realizats fins ara.
Aital, amb Raman, los cercaires poguèron identificar de microplastics plan pichons coma lo polietilèn, de poliamidas e d’autres polimèrs industrials contenguts dins los teissuts, los mòbles, los ostals e las veituras. Pasmens, l’estudi restaca pas dirèctament respirar aquel aire e aver de malautiás. Se sap, totun, que respirar de microplastics pòt provocar d’inflamacions cronicas, d’estransi oxidatiu, de cambiaments dins lo sistèma immunitari e encara de problèmas cardiacs e neurologics, mai encara se i a d’additius quimics coma los ftalats, los BPA o los PFAS.
La font d’aquelas particulas son los teissuts, e los mòbles de l’ostal. Lo problèma s’agrava se i a pas gaire de corrent d’aire a l’ostal pr’amor que n’i a de mai en mai. Se passejar o dobrir una fenèstra pòt crear un nívol de microplastics al nòstre entorn, invisible mas real.
Dins la veitura, i a pas gaire d’aire, mas i a de microplastics pertot: los cercaires poguèron restacar qualques sòrtas de microplastic dirèctament amb de parts de la veitura. Çò qu’es pus grèu, çò diguèron los cercaires occitans, es qu’aquela pollucion es invisibla e permanenta. Es la diferéncia amb lo fum, la polvera o las odors quimicas que podèm identificar lèu.
Aquò romp l’imatge de la pollucion coma luènha e presenta dins las indústrias o los oceans. La pollucion ja es près de nosautres e aquò nos empenh a cambiar radicalament de pensada. Se pòt pas botar defòra los microplastics mas se pòdon reduire amb de fibras naturalas, se pòt cessar de comprar de plastic e es possible de netejar los mòbles amb de teissuts umits. E cal totjorn mai d’aire dins l’ostal se volèm servar la nòstra santat. Per quant a la veitura, totun, la cal netejar mai sovent, se deu reduire la temperatura interiora e es necite d’aver de filtres de bona qualitat. Pas gaire de mai a far…
La Redaccion
Aqueste article serà tanben publicat dins Jornalet, lo primièr quotidian en linha de lenga occitana, amb lo qual Sapiéncia a un acòrdi de cooperacion.
Fotografia principala; Jeremy Levine/CC
