Segon un nòu estudi etologic la mortalitat viària dels anfibís davala de mai de 80% se son bastits de passatges sosterranhs per la fauna salvatja. Aital se pòdon protegir plan d’anfibís coma de salamandras e de granhòtas, pr’amor que devon pas pus crosar las meteissas rotas.
Car aquestas espècias, que ja patisson un grèu declin pr’amor de la calor e la pèrda d’abitat, tanben son aucidas en grandas quantitats sus la rota. Aquestas son un vertadièr dangièr per los anfibís quan talhan los camins migratòris dels anfibíns. Amb de tunèls sosterranhs se poiriá sauvar la vida de milions d’animals cada an.
Un estudi long
L’estudi demorèt mai d’una decada e foguèt realizat per l’Universitat de Vermont, l’Agéncia de Ressorsas Naturalas de Vermont, e la comunautat locala. Sonque bastir dos passatges sosterranhs prèp d’una rota a Monkton, en Vermont, entraïnèt una reduccion de mai de 80,2% de las mòrts d’anfibís.
“Es estonant, çò diguèt Matthew Marcelino, autor de l’estudi. Sabiá que los passatges sosterranhs foncionarián, mas pensavi pas que serián tan eficaces. E amb las granhòtas avèm notat una disminuaion encara màger, pr’amor qu’es del 94% !”. L’estudi foguèt publicat al numeric Journal for Nature Conservation.
Per far l’estudi, los cercaires analisèron la mortalitat viària dels anfibís de la region pendent cinc ans, entre 2011 e 2015. Tanben sèt ans après (2016-2022). Los anfibís que crosavan las rotas apertenián a tres espècias, mai que mai ; de salamandras tacadas (la meitat mòrtas) e de granhòtas de prima (70% de mortalitat), a mai de grapauds. Mas tot aquò abans de l’arribada dels passatges sosterranhs.
Los anfibís jògan un ròtle vital dins l’ecosistèma mas son plan sensibles se l’environament cambia. A Vermont demòran amagats al sòl o prèp de rius de montanha en tot subrevire de longs ivèrns jos tèrra. Pasmens, pendent la prima migran pendent de nuèchs caudas e damb pluèja per migrar als estanhs ont nasquèron per se reproduire.
“Pendent la fin de març e la fin d’abril,” çò expliquèt Britanny Mosher, autora de l’estudi, fòrça espècias anaràn als meteisses estanhs. I a pas una sola espècia que migrarà mas centenars d’espècias anfibians que fan aquel movement al meteis temps. Totun, cal crosar las rotas que son en mièg de lor camin migratòri. E aquò aucís de milièrs d’anfibís cada an ».
Los anfibís son d’animals de desplaçament lent, e per traversar una rota pòdon prene qualcunas minutas. E se aquò es fach al còp per centenars d’individús, la mortalitat es vertadierament estonanta. Sonque en 2006 foguèron trapats mai de 1.000 especimèns d’anfibís mòrts sus la rota en sonque doas nuèchs. E la comunautat locala decidiguèt bastir dos passatges sosterranhs a 1,3 km del vilatge.
Aguèron lo sosten del Departament de Peissum e Fauna de Vermont e de la Vila de Monkton. Lo projècte costèt 342.397 $ (plan mai economics que los passatges per de mamifèrs, que pòdon arribar a costar fins a 500.000 $).
Puèi, l’Associacion de Lewis Creek comptèt 2.208 anfibís qu’utilizavan un dels passatges sosterranhs pendent la prima de 2016. Tanben de predators mamifèrs, d’eirissons, de sèrps e d’aucèls. Aquò confirmèt que los passatges sosterranhs èra un benefici per tot l’ecosistèma.
La mortalitat diminuiguèt lèu un 73%. Amb aquela descobèrta los cercaires demanan ara qu’aquò vengue un modèl per d’autras rotas. L’estudi tanben confirmèt que los estudis a long tèrme son plan importants per sostenir la biodiversitat locala d’un luòc e que amb aqueles passatges sosterranhs l’ajuda a l’ecosistèma e la vida salvatja pòt èsser gigantàs.
La Redaccion
