Una còla de cercaires a sequenciat lo genòma d’un denisovan que visquèt fa 200 000 ans. Los cercaires apertenon a l’Institut Max Planck d’Antropologia Evolutiva e o an pogut far en tot usar un caissal trapat dins la bauma de Denisova. L’ADN analisat aperten a un individú que daissèt gaireben lo doble d’ADN que lo precedent individú denisovan estudiat.
La resulta de l’analisi a daissat los cercaires un pauc estonats pr’amor qu’ara, per far las causas ben fachas, cal repensar quora o ont los primièrs ominids arribèron en Asia, e puèi, cossí trobèron d’autras espècias ominidas e se mesclèron a elas. Cal remembrar que l’ADN analisat ara aperten a un denisovan que visquèt en aquela bauma situada dins los monts Altai del sud siberian, la meteissa bauma ont foguèt descobèrta l’espècia fa 16 ans.
Aital, la còla scientifica dirigida per Stéphane Peyrégne, de l’Institut Max Planck, considèra qu’aquela bauma es venguda clau per estudiar los denisovans. Una bauma que, de fach, foguèt tanben abitada per de neandertalians. Las rèstas fossilas an ajudat a identificar lo denisovan rapidament amb lo sieu ADN.
Un grop fraire dels neandertalians
«Los denisovans èran un grop fraire dels neandertalians, un autre grop d’umans ara escantits que vivián en Eurasia occidentala al Pleistocèn mejan e tardièr, çò diguèt Peyrégne. L’individú, sonat Denisova 3, a balhat un genòma de nauta qualitat.» La dent d’aquel denisovan a confirmat que demorava dins aquela bauma fa mai de 200 000 ans, abans que nòstra espècia abandonèsse Africa. Puèi encara, en 2025, foguèt trobat un caissal d’un autre individú, Denisova 25. Après comparar ambedós ADN, los cercaires descobriguèron que los denisovans èran luenh d’èsser una populacion establa e unica.
D’efièch, almens dos grops denisovans desparièrs ocupèron la region a d’epòcas diferentas, e entra l’una e l’autra se passèt de milièrs d’annadas. Lo denisovan mai ancian aviá mai d’ADN neandertalian que l’autre, çò que confirma un crosament d’espècias comun. Los antropològs tanben an descobèrt que los denisovans tanben se mesclèron amb una populacion ominina encara mai anciana, desseparada de l’arbre genealogic plan abans los meteisses denisovans.
«I aviá una mescla recurrenta entre neandertalians e denisovans en Altai, mas aquelas populacions mescladas foguèron remplaçadas per de denisovans de mai luènh, çò que fa pensar que benlèu los denisovans èran plan mai espandits e que Denisova èra la frontièra de lor abitat», çò diguèt Peyrégne. Los cercaires tanben an pogut confirmar que las populacions modèrnas d’Oceania, d’una part d’Asia del Sud e d’Asia de l’Èst an totas d’ADN denisovan, mas de diferenta mena. Car i aguèt, segon los scientifics, almens tres fonts denisovanas desparièras. Un dels grops abitèt en Asia de l’Èst. Un autre contribuiguèt fòrça a l’ADN dels ancessors dels oceanians e de las populacions d’Asia del Sud. Aquò confirmariá divèrsas migracions cap a Asia. L’estudi foguèt publicat dins lo numeric internacional bioRxiv.org.
La Redaccion
Aqueste article serà tanben publicat dins Jornalet, lo primièr quotidian en linha de lenga occitana, amb lo qual Sapiéncia a un acòrdi de cooperacion.
Fotografia principala: ChatGPT/Sapiéncia
