Qualcunas de las espècias mamifèras melhor adaptadas a la vita marina que son las fòcas, los otarids e los mòrses. Que son espècias que non entran pas guaire en l’ocean e que prefereishen demorar en tèrra entà s’i reprodusir en còstas o islas isoladas de pèira o glaç. Las tres espècias o grops d’espècias de fòcas son carnivòras e minjan peissum e calamars. Solament ua espècia pròcha, la vaca marina, demora en fluvis non guaire pregonds, pr’amor de la soa lenta velocitat de movement.
Aquestas espècias que son mamifèrs marins maugrat demorar a l’ocean. Que son plan adaptadas a aquest ecosistèma. Solament lo grop de fòcas vertadèras (nommadas atau pr’amor qu’an pas aurelhas extèrnas e solament intèrnas) amassa dinc a 17 espècias diferentas. Suu sòu ne son pas briga agilas e plan lentas, mas dens l’aiga que son plan rapidas e agilas.
Despuish hè mei de 20 milions d’ans
Ua de las espècias de fòca mei estenudas au monde uei qu’ei la fòca deus crancs. Que hè mei de 20 milions d’ans que demora en Antartida. E ne minja pas crancs. Qu’ei ua espècia qui minja krill, com las balenas.
A la mateissa estenuda i a la fòca de Weddell, la fòca de Ross e lo leopard marin. Aquestas fòcas que’s pòden enfonsar dinc a 450 m en l’ocean en tot cercar peissum e calamars. Lo leopard marin, per contra, qu’ei rapide e un predator òrre d’aqueras autas espècias de fòcas. Que pòt har dinc a 3 mètres e mièi de longor e que prefereish, totun, minjar pingüins, gran peissum o autas fòcas.
Tanben i a fòcas dab aurelhas extèrnas. Los otarids que serén en aquest grop. Las aletas posterioras que son màgers qu’en çò deu grop de vertadèras fòcas. Que’s desplaçan, sustot, en tot moure las aletas anterioras. En tèrra, totun, tanpòc ne son pas guaire agilas mes, maugrat aquò, i demoran e se reprodusison en plajas.
Lo mòrse qu’ei ua espècia de mamifèr marin que pòt pas èster includida dens lo grop de fòcas ne dels otarids. Que pòt har mei de 3 mètres de longor e an 2 defensas d’evòri en la boca que son estonantas. Cadua pòt arribar ben aus 60 cm de longor. Dab eras cèrcan au lheit marin de clescs e neuridura marina.
Espècias mensh conegudas de mamifèr marin que son las serenas e las dugongs americans, sovent nommadas vacas marinas pr’amor que minjan èrba marina. Que demoran, sustot, en mars tropicaus e estuaris briga pregonds. Lo dugong demora au sud-oèst de l’ocean Pacific e las serenas au fluvi Amazònas, maugrat que i a duas espècias de serena mei, ua que demora a la mar Cariba, e ua auta a la còsta africana de l’oèst. Que pòden arribar a har dinc a 4 mètres de longor. Segon mei d’un cercaire actuau, aquestas espècias e lo lor tipe de movement ei çò qu’auré entrainat la neishença de la legenda de las serenas.
Atau, uei i a 34 espècias d’otarids e de fòcas au monde. Que seré lo grop de fòcas vertadèras. Las fòcas shens aurèlhas qu’an dinc a 19 espècias e puish i a tanben 14 espècias d’otarids mei. Fin finau, que cau tanben poder parlar deu mòrse, l’unic dens lo son grop e enqüèra i a ua espècia unica de dugong. Que demoran totas en Groenlàndia e la Mediterranèa, Alaska, Califòrnia o enqüèra l’Africa meridionau. Solament los dugongs e serenas demoran a la mar Cariba, Africa e lo fluvi Amazònas.
La Redaccion
Fotografia principau: Gregory ‘Slobirdr’ Smith/CC
