Barcelona met en servici la ret de dessalinizadoras flotantas mai granda de la Mediterranèa occidentala. Amb aquestas dessalinizadoras la secada es pas pus una menaça pel futur per aquesta vila catalana. E mai quand Catalonha patiguèt una de las pus severes secades de l’istòria recenta.
Pr’açò Barcelona es venguda punt d’interès internacional en l’adopcion de tecnologias d’urgéncia per garantir d’aiga potabla a la vila. Aital, lo joièl d’aquesta nova tecnologia es la mesa en servici de la planta dessalinizadora modulara e flotanta al Pòrt de Barcelona, que representa un punt d’inflexion tecnologic, economic e environamental.
L’infrastructura respond pas solament a una urgéncia immediata, mas tanben a un cambiament de paradigma: passar dels flumes a una produccion industriala, flexibla e deslocalizada de ressorsas idricas.
La menaça a un nòm: secada
Ja fa temps que los modèls climatics avertiguèron que la region mediterranèa se tròba en una zòna de transicion cap a un clima semiarid. Las pluèjas sus los flumes Ter e Llobregat, qu’alimentavan las restancas del sistèma intèrne de Catalonha, son vengudas mai raras, e tanben irregularas. Los reservòris arribèron al 15 % de lor capacitat, e las solucions classicas, coma las restriccions d’usatge o l’espèra de la pluèja, se son reveladas insufisentas per una region ont vivon mai de cinc milions de personas.
Fins ara la solucion d’urgéncia mai evocada foguèt lo transpòrt d’aiga amb de vaissèls-cistèrnas dempuèi d’autres pòrts de la Peninsula Iberica o d’Occitània (Marselha). Pasmens, aquelas mesuras èran pas sosteniblas pel pretz del transpòrt maritim. E lo volum d’aiga provesit arribava pas a sonque una partida de la consomacion jornalièra de la vila.
A la diferéncia de grandas plantas dessalinizadoras terrèstras, coma las del Prat de Llobregat o Tordera — que demandan d’annadas de construccion, de vastas superfícias de terren e d’investiments multimilionaris— una dessalinizadora flotanta s’installa sus una estructura flotanta (una barcassa o una plataforma). La planta del Moll de l’Energia del Pòrt de Barcelona utiliza la tecnologia de l’osmòsi invèrsa, lo metòde mai avançat e mai eficient.
Per ansin, l’aiga de mar es captada a distància, de filtres de sabla retènon las particulas en suspension, passa a travèrs de membranas semipermeablas de darrièra generacion per aver, fin finala, d’aiga gaireben destillada. Puèi cal la remineralizar amb diòxid de carbòni.
L’infrastructura nòva a una capacitat de reaccion en temps recòrd. La produccion estimada es de 40. 000 mètres cubics d’aiga potabla per jorn (40 milions de litres), aquò es lo 6% de la consomacion quotidiana de tot l’airal metropolitan de Barcelona.
Aital, la planta flotanta equival a l’arribada contunha de dos grands vaissèls-cistèrnas cada jorn, en eliminant lo trafic de vaissèls al pòrt, los temps de cargament. L’aiga es injectada dirèctament dins un depaus de distribucion de l’entrepresa publica ATL (Aigas Ter-Llobregat), çò que permet connectar lo pòrt al nos de provesiment en minutas.
Se l’osmòsi invèrsa devesís l’aiga de mar en doas mitats, una mitat d’aiga doça purificada e una autra amb mai sal que l’aiga originala, lo dessenh de la planta de Barcelona incorpora un sistèma d’emissaris amb de difusors de nauta dispersion. La saumura es mesclada amb d’aiga de mar abans d’èsser evacuada. Aquò provòca una dilucion instantanèa e la salinitat de l’aiga torna al sieu nivèl normal mediterranèu.
Lo Pòrt de Barcelona, es una zòna fòrtament antropizada, e doncas l’impacte biologic es plan mai aisit de contrarotlar. Lo grand talon d’Aquilès es la nauta consomacion electrica. Pasmens, la planta de Barcelona utiliza de sistèmas de recuperacion d’energia de darrièra generacion. Aquò permet redusir la consomacion electrica en aperaquí un 40%.
La mesa en servici d’aquesta dessalinizadora flotanta al Pòrt de Barcelona es una victòria contra la secada, e tanben un avertiment pel futur. La tecnologia modulara a demostrat que la flexibilitat es lo melhor resisténcia: d’infrastructuras que pòdon èsser montadas o desplaçadas segon las necessitats del territòri. Barcelona demòstra ara lo camin a tota la Mediterranèa pr’amor que, malgrat que los flumes s’assecan, l’aiga de qualitat pòt contunhar d’arribar als ostals catalans.
La Redaccion
Fotografia principala: ABSOLUT ALEX/CC
